Absolwentka filologii polskiej nauczycielskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od trzech lat z zaangażowaniem uczy języka polskiego w szkole podstawowej, gdzie codziennie udowadnia, że lekcje mogą być przestrzenią wolną od nudy – a pełną sensów, pytań i odkryć. Uczestniczka projektu „Profesjonalny Polonista. Praktyka i Personalizacja”, nieustannie rozwija swoje kompetencje i otwiera przed uczniami świat słów, idei i wyobraźni.

Prywatnie nie usiedzi w miejscu: kocha podróże, spacery i chodzenie po górach. Śpiewa w chórze, bo wierzy, że głos to nie tylko narzędzie komunikacji, ale i ekspresji – zresztą nie raz udowodniła to, śpiewając nawet… w szkolnych murach. Kiedy nie śpiewa, czyta. Kiedy nie czyta, odkrywa świat. A kiedy uczy – sprawia, że inni też zaczynają go odkrywać. Poza lekcjami pełni rolę opiekunki Samorządu Uczniowskiego oraz prowadzi zajęcia teatralne, na których młodzi aktorzy uczą się, że scena to nie tylko deski – to miejsce wyrażania siebie.

Na jej lekcjach książki nie są tylko do czytania – są do przeżywania. Innowacyjne metody pracy z lekturą to podstawa, a uczniowie stają się współtwórcami interpretacji. Każdy czuje się zaangażowany i potrzebny, każdy wpisuje swoje zdanie do książki zwanej EDUKACJĄ. W jej klasie nie ma miejsca na gotowe odpowiedzi – są za to twórcze burze mózgów, odważne pytania i krytyczne myślenie. Wierzy, że nauczyciel nie daje mapy, ale uczy, jak ją narysować.