XX wiek to czas, w którym człowiek zetknął się z doświadczeniami trudnymi do opisania – wojną, okupacją, obozami, systemami totalitarnymi. Literatura próbowała zmierzyć się z tym „kamiennym światem”, światem pustym, nieczułym, odbierającym nadzieję i człowieczeństwo.

Podczas webinaru przypomnimy najważniejsze motywy związane z wojenną rzeczywistością i zobaczymy, jak odbijały się one w tekstach kultury. Pojawią się opowieści o codzienności obozowej, o heroizmie, który bywał cichym aktem przetrwania, a także o wyborach moralnych, które stawały się testem człowieczeństwa.

Odniesiemy się do tekstów, które znasz ze szkoły – od opowiadań Borowskiego, przez „Zdążyć przed Panem Bogiem” Hanny Krall, po wspomnienia z „Innego świata” Gustawa Herlinga-Grudzińskiego – by pokazać, jak różni autorzy próbowali nadać sens doświadczeniu niewyobrażalnemu.

Sięgniemy również po metafory poetów wojennego pokolenia: Różewicz pisał „my zazdrościliśmy […] kamieniom”, a Baczyński wspominał, że „zostanie kamień — tak — głaz”. Te słowa najlepiej oddają, dlaczego mówi się o generacji naznaczonej „światem kamiennym”.

To spotkanie pomoże Ci uporządkować wiedzę, ale także spojrzeć na literaturę wojenną szerzej – nie tylko jako na zestaw lektur, lecz jako próbę opowiedzenia o człowieku w sytuacjach granicznych.